Θανάσης Παναγιωτόπουλος: Χωροθέτηση Ρομά – Η δημοτική αρχή οφείλει πλέον να δράσει άμεσα!

Κάποτε έρχεται η ώρα που οι δικαιολογίες και οι υπεκφυγές τελειώνουν και δεν πείθουν κανέναν. Η ώρα που πρέπει να αναλάβεις τις ευθύνες σου και να πράξεις το χρέος σου απέναντι στην κοινωνία, έστω και αν πιο πριν έχεις δώσει υποσχέσεις που δεν τήρησες.

Στο ζήτημα της χωροθέτησης των Ρομά της Άμφισσας μαγικές και ιδανικές λύσεις (σαν αυτές που ακούστηκαν προεκλογικά το 2019) ασφαλώς δεν υπάρχουν!

Ένα είναι το άμεσο μέτρο που οφείλει να λάβει η δημοτική αρχή: Να κλείσει τον οικισμό – «φαβέλα» (και καρμανιόλα) μπροστά από το Βιομηχανικό Πάρκο και επί της εθνικής οδού Άμφισσας – Λαμίας και να μεταφέρει τους καταυλιζόμενους (όσους έχουν τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις) στο μοναδικό νόμιμο καταυλισμό, που είναι αυτός πίσω από το κλειστό γυμναστήριο «Χριστολιάς Καμπεράκης».

Εκεί που προβλέπει το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο της πόλης (το οποίο εκπόνησαν 3 συνεχόμενες δημοτικές αρχές, από το 2005 έως το 2013) και εκεί που μας αδειοδότησε η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας. Εκεί που ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 ξεκίνησε να οργανώνει νόμιμο καταυλισμό ο τότε Δήμος Άμφισσας.

Προφανώς δεν είναι ο ιδανικός χώρος (γιατί δεν υφίσταται η έννοια «ιδανικός χώρος» σε μια τέτοια εγκατάσταση), δεν υπάρχει όμως δυστυχώς και καμία άλλη ρεαλιστική λύση, όπως πλέον αποδεικνύεται περίτρανα.

Η δική μας δημοτική αρχή είχε ξεκαθαρίσει αυτό το ζήτημα προς όλες τις κατευθύνσεις (και ιδίως προς τους συμπολίτες μας Ρομά): Ένας θα είναι ο καταυλισμός και όχι 3-4 (όπου δηλαδή βολεύει τον καθένα…). Γι’ αυτό και αγωνιστήκαμε ώστε να εξασφαλίσουμε το σύνολο της έκτασης των 10 στρεμμάτων, που έχει καθορίσει το Γ.Π.Σ. Άμφισσας για τη συγκεκριμένη χρήση, κάτι που τελικά πετύχαμε με πολλές διαδοχικές ενέργειες.

Πράγματι φτάσαμε στο «παρά-πέντε» για να ολοκληρώσουμε το συμμάζεμα των καταυλισμών. Μέχρι το 2018 είχαν ήδη «ξηλωθεί» τρεις ανεξέλεγκτοι και παράνομοι καταυλισμοί: Δύο μεγάλοι, ο ένας μέσα στο ρέμα της Σκίτσας και ο άλλος δίπλα από το κανάλι του Μόρνου, καθώς και ένας τρίτος μικρότερος πίσω από το δημοτικό στάδιο Άμφισσας.

Κάπου εκεί (μέσα στο 2018–2019) κι ενώ προετοιμαζόμασταν εντατικά για την κατάργηση του τελευταίου παράνομου καταυλισμού (μπροστά από το ΒΙΟ.ΠΑ.), ήρθαν οι γνωστές εντάσεις, που συνοδεύτηκαν από υποσχέσεις της νυν διοικούσας δημοτικής παράταξης περί μιας δήθεν άλλης λύσης του ζητήματος, χωρίς κανείς ωστόσο να μας λέει το «πού» και το «πώς». Πλησιάζουμε σχεδόν τα δυο χρόνια απ’ όταν εξελέγη η παρούσα δημοτική αρχή και τέτοια λύση φυσικά δεν δόθηκε. Ούτε καν μας έχουν αποκαλύψει μέχρι σήμερα ποια είναι τέλος πάντων αυτή η διαφορετική πρόταση που ισχυρίζονταν ότι διέθεταν…

Το να μην βρίσκεις την «ιδανική λύση» (γιατί προφανώς δεν υπάρχει) και να μην κάνεις απολύτως τίποτε είναι η χειρότερη επιλογή, διότι επί της ουσίας ανέχεσαι και υιοθετείς την υφιστάμενη τριτοκοσμική και άκρως επικίνδυνη κατάσταση.

Σήμερα όμως δεν υπάρχει άλλος χρόνος. Η πόλη δυσφημείται και υποβαθμίζεται! Έστω και αν έχουν συμβεί όλα αυτά κατά το παρελθόν, η δημοτική αρχή οφείλει τώρα να πράξει το καθήκον της και να δράσει.

Οι καταυλισμοί πρέπει να περιοριστούν αποκλειστικά σε έναν, που να έχει τις νόμιμες προϋποθέσεις και εκεί μόνο να καταυλίζονται (με κάποιον σχετικό έλεγχο) οι σκηνίτες. Όσοι πάλι Ρομά επιθυμούν και έχουν τη δυνατότητα να ενταχτούν αρμονικά στον αστικό ιστό, ας προχωρήσουν (όπως ήδη έχουν κάνει αρκετές οικογένειες, αγοράζοντας ή ενοικιάζοντας σπίτια).

Το Βιο.Πα. Άμφισσας πρέπει να απελευθερωθεί από αυτό το πρόβλημα για να μπορέσει να αναπτυχθεί και να προσελκύσει επιχειρήσεις.

Ταυτόχρονα ο Δήμος Δελφών πρέπει να οριστικοποιήσει την απόκτηση του χώρου των 13 στρεμμάτων μπροστά από το ΒΙΟ.ΠΑ., με δεδομένο ότι το προσύμφωνό μας με την ιδιοκτήτρια «Imerys» για την δωρεά του χώρου (Ιούλιος 2017), προβλέπει ως προϋπόθεση του οριστικού συμβολαίου την απομάκρυνση του παράνομου καταυλισμού που βρίσκεται ακριβώς εκεί.

Ο Δήμος μας έχασε δυστυχώς το μεγάλο έργο του Χώρου Στάθμευσης Βαρέων Οχημάτων, που είχε προγραμματιστεί για να ξεκινήσει το Σεπτέμβριο του 2019 στον επίμαχο χώρο. Ένα έργο που ακύρωσε την τελευταία στιγμή η νεοεκλεγείσα τότε δημοτική αρχή με ανυπόστατες δικαιολογίες, αρνούμενη να υπογράψει τη σύμβαση με τον ανάδοχο, παρότι αυτή είχε ήδη περάσει όλα τα απαραίτητα στάδια ελέγχου και ήταν πλήρως χρηματοδοτούμενη από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Τουλάχιστον δεν πρέπει να συνεχίσει να υφίσταται με την ανοχή του Δήμου το μεγάλο πρόβλημα των ανεξέλεγκτων και παράνομων καταυλισμών Ρομά, ένα ζήτημα απολύτως κομβικό για τη φυσιογνωμία και το μέλλον της Άμφισσας.

Ο Παναγιώτης Ταγκαλής έχει το μεγάλο πλεονέκτημα να στέκεται απέναντι του μια μειοψηφία που ασκεί μεν αντιπολίτευση, δεν επιδίδεται όμως σε «καταστροφική αντιπολίτευση». Αντίθετα παρεμβαίνει με ρεαλιστικές προτάσεις και λαμβάνει πρωτοβουλίες ακόμη και σε θέματα που «καίνε», τα οποία κανείς σκεπτόμενος μικροπολιτικά δεν θα τολμούσε να αγγίξει, πολύ περισσότερο όταν δεν έχει την ευθύνη της διοίκησης.

Έχει λοιπόν χρέος και από τη μεριά του ο Δήμαρχος Δελφών απέναντι στην πόλη του και έδρα του Δήμου μας, στο ζήτημα τουλάχιστον αυτό να ενεργήσει άμεσα, χωρίς άλλες αναβολές και ασάφειες!  

Και εν πάση περιπτώσει, αν η δημοτική αρχή έχει επιτέλους εντοπίσει την «ιδανική νόμιμη χωροθέτηση», ας μας ενημερώσει σχετικά και ας προχωρήσει αποφασιστικά στην εφαρμογή της. Αν όχι, οφείλει να στραφεί σήμερα προς τη μοναδική λύση, που έχει καθοριστεί και σχεδιαστεί εδώ και περίπου 20 χρόνια. Δεν διαθέτουμε πλέον ως κοινωνία άλλο περιθώριο για να παρακολουθούμε εθελοτυφλούντες το κορυφαίο αυτό πρόβλημα. Κάθε μέρα που χάνεται, είναι ζημιά.

Άμφισσα, 1Μαρτίου 2021

Θανάσης Παναγιωτόπουλος
Δημοτικός Σύμβουλος Δ.Ε. Άμφισσας – πρώην Δήμαρχος Δελφών